Yazarlar

AYRILIK ANKSİYETESİNİN OLUŞUMUNDA AİLENİN ROLÜ

TweetlePaylaşPaylaşPin0 Paylaşımlar  Yaşamın ilk yıllarında bebek anneye bağımlıdır. Ayrılık kaygısı ortalama bebek 8 aylıkken başlar ve üç yaşına kadar bakım veren kişiden ayrılırken çocuğun stres yaşaması gelişiminin bir parçasıdır ve..

AYRILIK ANKSİYETESİNİN OLUŞUMUNDA AİLENİN ROLÜ

 

Yaşamın ilk yıllarında bebek anneye bağımlıdır. Ayrılık kaygısı ortalama bebek 8 aylıkken başlar ve üç yaşına kadar bakım veren kişiden ayrılırken çocuğun stres yaşaması gelişiminin bir parçasıdır ve normal kabul edilir. Ancak çocuk 4 yaş üzerindeyse evden ayrıldığında endişe, korku yaşamaya devam ediyorsa günlük yaşamını da olumsuz etkilemeye başlamışsa ayrılık kaygısından söz edebiliriz.

5 yaşındaki minik danışanımın ailesiyle birlikte kurumumuza ilk geldiği günü anımsadım. Çok tedirgin, korkmuş, ne yapacağını bilemez halde etrafına bakıyordu. İlk olarak benimle seansa girmesi gerekiyordu. Çok tedirgin oldu ve ailesi olmadan odaya girmek istemediğini söyledi. İlk seansın sonunda ailesiyle konuştuğumda okula gitmek istememe, ailesi dışında birisiyle yalnız kalmaktan kaçınma, uyuyamama, uyuduğunda kabuslar görme, her ayrılık sonrasında yeniden ortaya çıkan yoğun kaygı ve panik hali, kardeş kıskançlığı gibi sorunlar yaşıyordu. Ailesinin davranışlarını sorguladığımda annenin aşırı kontrolcü tutumu, davranışsal yaklaşım bozuklukları bu sorunun temelini oluşturmuştu.

Bazen ebeveynler olarak çocuklarımıza neyin sorun oluşturabileceğini bilemeyerek yanlış tutumlar sergileyebiliyoruz. Ama çocuklarımızın iç dünyası o kadar farklı çalışıyor ki bazen “Bu kadar ağlarsan günün birinde seni terk ederim.” gibi bizim için önemsiz sinirle söylenen bir söylem bile onun ileriki dönemde gelişiminde bir problem olarak karşımıza çıkabiliyor ve  yine yetişkinliğinde de sorun olarak devam edebiliyor.

Şimdi size ayrılık kaygısını azaltacak bazı öneriler vermek istiyorum.

Ayrılık aşamalarına ufak ufak başlayın. Bunu yaparken kaygılı ve endişeli gözükmeyin. Gayet sakin ve normal bir durum olduğunu çocuğunuza hissettirin. Çocuklar beden dilinizi çok güzel okurlar. Siz kaygılanırsanız bunun mesajını alırlar ve bunun sonucunda onlarda kaygılanmaya başlarlar.

Kesinlikle çocuğunuza yalan söylemeyin. Gidip hemen döneceğim deyip, uzun süre dönmezseniz bir dahaki ayrılma esnasında çocuk kendini güvende hissetmez ve sakinleşemez. Onun anlayacağı somut ifadelerle durumu açıklamaya çalışın.

Kocaman oldun, abi oldun, ağlamak sana yakışmıyor gibi cümleler kullanmayın. Onu çok sevdiğinizi her zaman yanında olacağınızı hissettirin.

Çocuğunuzla güzel ve kaliteli vakit geçirin. Onunla oyunlar oynayın. Böylece size olan güveni güçlenecektir.

Aşırı baskıcı, tutucu, aşırı koruyucu olmayın. Bu çocuğun gelişimini de sosyalliğini de olumsuz etkileyecektir.

Ve şunu unutmayın ki çocuk çoğu şeyi siz anne babalardan öğrenmektedir. Bilinçli olmanız bu noktada çok önemli olacaktır. Baş edemediğinizi düşündüğünüzde profesyonel yardım almanızı öneririm. Sağlıklı, mutlu, huzurlu nesiller yetiştirmeniz dileğiyle hoşça kalın…

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL