Yazarlar

ÇOCUK VE OYUN

TweetlePaylaşPaylaşPin0 Paylaşımlar  Oyun çocuk için bir eğlence, bir uğraş, bir öğrenme aracıdır. Dünyanın her yerinde, her çağda, her toplumda, her kültürde çocuklar oyun oynar. Çocuğun olduğu her yerde oyun vardır…

ÇOCUK VE OYUN

 

Oyun çocuk için bir eğlence, bir uğraş, bir öğrenme aracıdır. Dünyanın her yerinde, her çağda, her toplumda, her kültürde çocuklar oyun oynar. Çocuğun olduğu her yerde oyun vardır. Oyun çocuk için bir ihtiyaçtır. Çocuklar oyun oynadıkça duyguları keskinleşir, yetenekleri serpilir, becerileri artar çünkü oyun, çocuğun en doğal öğrenme ortamıdır. Duyduklarını, gördüklerini sınayıp, deneyip, öğrendiklerini pekiştirir. Çocuk oyun yoluyla birikmiş enerjisini boşaltma olanağı bulur. Oyun ortamı çocuğun sorunlarıyla, çatışmalarıyla, korku, kaygılarıyla yüzleşme olanağı verir. Bu da oyunun tedavi edici yönünü gösterir. Çocuk oyun yoluyla baskıdan, endişeden, kaygıdan arınarak bu duygularını oynadığı oyuna yansıtarak kısa sürede yaşadığı duyguları yenmeyi öğrenir. Çocuk oyun oynarken özgürdür. Kuralları kendi koyar ve kendi bozar. Yani sadece gördüklerini yansıtmaz. Kendi yaratıcılığını da oyunlara yansıtır.  Çocuk yaşam için gerekli olan bilgi, davranış, deneyim, beceri, insan ilişkileri, yardımlaşma, konuşma, sorma deneyimleri kazanır. Oyun çocuk için bir uğraş, bir deneysel öğrenme aracıdır. Oyun yoluyla çocuk bedenini tanır. Hareket halindeki vücut kasları geliştirme fırsatı bulur. Yeni beceriler kazanır. Birikmiş enerjisini oyun yoluyla atar. Oyun çocukların toplumsal olarak gelişmesine de olanak sağlar. Oyun yoluyla çocuk paylaşmayı öğrenir. Kurallara uymayı, kendi hakkını korumayı, başkalarının haklarına saygı duymayı, işbirliği yapmayı ve paylaşmayı öğrenir. Gelişim aşamalarına bakıldığında ilk olarak çocuğun tek başına oynadığı gözlemlenir. Kendi kendine oynar, konuşur. Daha sonra iki çocuğun birlikte aynı oyuncaklarla oynadıklarını ancak aralarında iletişim olmayan paralel oyunlar oynadıklarını görürüz. Sonra da birlikte oynanan, işbirliğine dayanan kolektif oyunlar oynadıklarını görürüz. Bu aşamada çocuk bireysel oyundan kolektif oyuna geçerek sosyalleşmeye başlar.  Oyun, çocuğun en büyük tamamlayıcısıdır. Çocuklar oyun oynarken sürekli deneyim edinirler, yaptıklarını anlamlandırırlar. Çevrelerinde gördüklerini yeni oyunlarına taşıyarak sürekli deneyim kazanmaya devam ederler.

YETİŞKİNLER ÇOCUK OYUN OYNARKEN

Oyunun eğitim aracı olduğunu bilmeli, çocuğa yeterli oyun oynama fırsatı sağlanmalıdır.

Bireysel oyuna da grup oyunlarına da zaman ayrılmalıdır.

Çocuk, bazen yalnız, bazen yaşıtları ve bazen de ailesi ile oyun oynayabilmelidir.

Açık hava oyunlarına da, masa başı faaliyetlerine de yer verilmelidir.

Çocuğa bir oyun köşesi oluşturulmalıdır.

Çocuğun oyunu bozulmamalıdır.

Ürettiklerine değer verilmeli, bazı ürünleri sergilenmelidir.

Oyun süresi beraberce karar verilmelidir.

Çocuktan yapamadığı bir şey zorlanmamalı, oyun sırasında emir verilmemeli, soru sormasına fırsat verilmelidir.

Sorduğu sorulara yaşı kadar cevap verilmeli, sabırlı davranılmalıdır.

Yeni şeyler denemesine fırsat verilmeli ona güven duyulmalıdır.

Aşırı övgü den uzak durulmalı, ölçülü ilgi gösterilmelidir.

Çocuğun sahip küçük yaşta oynadığı oyuncakları ve kırık oyuncakları beraber karar verilerek kaldırılmalıdır.

Oyuncak seçiminde kız-erkek oyuncağı ayrımı yapılmamalıdır.

Oyuncaklarını paylaşma fırsatı yaratılmalıdır.

Oyuncak her zaman ödüllendirme aracı olmamalıdır.

Oyuncak seçiminde çocuk özgür bırakılmalı, rehberlik edilmelidir.

Oyuncak seçimi heyecanı beraberce yaşanmalıdır.

Sadece pahalı ve satın alınanın oyuncak olmadığı bilinmelidir.

Unutmayın ki çocuklar duygularını biz yetişkinler gibi açık ve akıcı bir şekilde ifade edemezler. Onların dili oyundur. Problemleriyle yüzleşmeyen çocuklar problemlerini çözemezler.

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL